Bir telefon santralinde operatörlük yapan Christine Collins'in her şeyi, dokuz yaşındaki oğlu Walter'dır. Christine, bir Cumartesi günü acilen iş yerine çağırılır. Christine'in, oğlunu evde yalnız başına bırakmaktan başka bir seçeneği yoktur. Hiç istemese de, Walter'ı evde tek başına bırakarak soluğu iş yerinde alan Christine'in işi, tahmin ettiğinden daha uzun sürer. Eve, oldukça geç bir saatte dönebilen anneyi çok kötü bir sürpriz beklemektedir. Walter, evde yoktur! Çılgına dönen Christine, hemen telefona sarılarak polisi arar...
Aradan beş ay geçmiş olmasına rağmen Walter hâlâ bulunamamıştır ki; Christine sonunda müjdeli haberi alır. Büyük bir sevinçle yavrusunu karşılamaya giden Christine, bir yıkım da vuslat anında yaşar. Walter diye getirilen çocuk, Walter değildir!
Fakat Peder tarafından, işlerini yeterince iyi yapmadıkları gerekçesiyle sık sık eleştirilen polis teşkilâtı, olaydan nemalanmayı ve bunu, yitirdikleri prestijlerini yerine koymada kullanmayı kafaya koymuştur. Bunun bir neticesi olarak, olay basına farklı yansıtılır. Christine'in hem geçirdiği şoktan ötürü oğlunu tanıyamadığı söylenir hem de Walter diye getirilen çocuğun himayesi yaslı kadının omuzlarına yüklenir...
Lâkin Christine pes etmeyecek; Peder'in de yardımıyla bir yandan yozlaşmış polis teşkilâtıyla olan mücadelesini sürdürecek, bir yandan da kayıp yavrusu Walter'a ulaşmak için elinden geleni ardına koymayacaktır...

Kendisine, filmleri kimin için çektiği sorulduğunda; "Şu an tam da kendisine bakmaktasınız." diye cevap veren usta aktör ve yönetmen Clint Eastwood, bu sefer kamerasını 1920'li yılların yozlaşmış polis teşkilatına tutuyor ve bir anneye yaşatılan dramı gözler önüne seriyor...
Kadın erkek eşitliğinin olmadığı bir dönemde, ağızlarından çıkan her şeyin zırvalık olarak nitelendirildiği kadınların yaşadıkları sorunları, polis teşkilâtının çirkin yüzünü ve umudun insan yaşamındaki rolünü anlatan yaşlı ustanın bu eserini de atlamamanızı öneririm...